Hayatımda duyduğum ikinci en güzel ağlama sesi…

Hayatımda duyduğum ikinci en güzel ağlama sesi…

Aslında daha önce bir doğum hikayesi okumadığım için ne yazacağımı da tam bilemiyorum 😊 İlk oğlumu 10 cm açıklıkla sezaryen doğum ile dünyaya getirdiğim için, bu doğumdan son zamanlarda umudumu yitirmiştim aslında. Özellikle doğumuma 4 gün kala, ara ara sancılanıyordum. Korkumdan dışarı çıkmıyordum, ki sokakta bişey olmasın diye 😊 Sanki hemen doğum oluyormuş gibi… Baktım gördüm 3-4 cm açıklıkla geziyorum, nişanım geldi. Ben tetikteyim doğuracağım diye ama kızımın iri kafası bir türlü yola girmiyor. Erkenden yatıyorum, eşimi yatırıyorum, bu akşam doğum olabilir diye ama sabah oluyor, yine tık yok. Cuma günü son kontrolde Havva Hanım’da olası durumları tekrar edince, dedim Merve sen normal doğuramayacaksın sanırım zorlama artık, Allah’a teslim ol, bebeğinin ve senin nasibinde ne varsa o olur. Önemli olan sağlıkla kucağımıza alalım. Tabi yine canım sıkıldı. Çıktım Üsküdar’a amaçsızca dolaştım, yokuşlar indim çıktım sinirle… Tabii arefe gününe kadar nasılsa sezaryen olacak diye deli gibi gezdim akşamlara kadar, sabahlara kadar… Hele arefe günü parkta sancılarım başladı, bebeğimin başı tık tık vuruyor, daha oturalım diyorum eşime… eve geldik düzenli sancılarım olmasa da karnım kaskatı. Diyorum bu saatte Havva Hanım’ı rahatsız etmeyim sabah olsun öyle arayım. Sabah ezanı okununca aklıma Havva Hanım’ın “gerçek doğum sancısı uyutmaz” dediği aklıma geldi… “Anaaaam” dedim galiba😊 hemen aradım, dedim düzenli sancım yok ama karnımın sertliği birşeylerin yolunda gitmediğini işaret ediyor sanki. Hemen hastaneye git kontrol ettir bana haber ver dedi. Gittim kontrole, doktor 6 cm açıklık var hemen ameliyathaneyi hazırlayın dedi. Hop dedim durun doktorum gelecek! Havva Hanım geldi, eşimi ve beni aldı karar verelim dedi. Olası durumları, sonuçları konuştuk. İlk inmedi bu da inmeyebilir dedi ama deneyebiliriz dedi. Hep olmama ihtimali olduğu için ben normal doğuma inat edip bebeğime bir zarar verir miyim diye tedirgindim. Eşimin bu konudaki desteği, Havva Hanım’ın da profesyonelliği ve samimiyeti ile sancılı normal doğumu denemeye karar verdik. Suni sancı bağlandı azıcık. Normalde eşlerin doğuma girmesi olayı bana çok ters gelirdi ama o an öyle bir gelişti ki eşim bir an bile ayrılmadı yanımdan. Doulam gelmemişti çünkü… Çok kısa sürede 10 cm açıklık oldu ama asıl olay “bebeğin başı inecek mi inemeyecek mi?” sorusuydu. Havva Hanım’ın yanımda yasin okumasını ve bana o sıcak yaklaşımını bebeğimi ilk gördüğüm an gibi asla unutmayacağım. İndi inmedi derken inancımda yoktu. Havva Hanım’ı çok zorladım bu konuda, sezaryene alın inmeyecek diye ama her seferinde sakince karşımda gülümseyerek dur bekle az kaldı demesi efsane anlardan biriydi. En son ebeyle baktılar birbirlerine bu normal doğacak dediler. Bana da bebeğin başına dokun istersen dedi. Ben ona dokununca normal olacağına inandım ve dedim ki “bana taktılar bunlar beni sezaryene almazlar, ıkın kurtul Merve 🙈” ve işte beklediğim o çığlık… hayatımda duyduğum ikinci en güzel ağlama sesi… İlki de oğlumundu. Kucağımdayken ki hissettiklerim paha biçilemezdi. Havva Hanım’ın hakkını asla ödeyemem. Desteğini, gülümseyen yüzünü… Son olarak doğum işini eskiden kadınlar kendi başlarına yapıyorlarmış ama artık korkularımız, endişelerimiz bizleri iyi bir ekibe ihtiyaçlı hale getirmiş. Elhamdülillah ben Havva Hanım’la bu yolculuğu bitirdim. Allah bu yolculukta olanlarınızı hayırlı zamanda keşkesiz doğumlarla bitirmenizi nasip etsin. Evlatlarımızı da hayırlı eylesin inşallah.

M. Çeliktaş

Yorumlar

Bir yorum yazınız

Yorum onaylama sistemi etkin; yorumunuzun yayınlanması biraz zaman alabilir.